Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/9128 K.2021/381

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin bozma ilamı sonucunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanı arayan şahsın kendisi emniyet müdürü olarak tanıtarak, banka hesaplarının teröristler tarafından ele geçirildiğini söyleyip, yakalanabilmeleri için sanığa ait hesap numarasında para yatırması gerektiğini belirttikleri, katılanın da 9.000 TL ve 4,300 TL sanığın PTT hesabına havale ettiği, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; her ne kadar sanık savunmalarında suç kastının olmadığını belirtmişse de;

katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, 20/03/2015 tarihli güvenlik kamera görüntüsü inceleme tutanağı, Posta ve Telgraf Teşkilatı A.Ş. yazı cevapları ve ekleri, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ile dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu,

ancak suç tarihinde yürürlükte bulunmaması nedeniyle eylemin sanık lehine olan TCK'nın 157/1. maddesi kapsamında kaldığından basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu ve sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.