Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/9184 K.2019/1062

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, müşteki vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Müşteki vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, istinaf dilekçesinin temyiz dilekçesi olarak kabulü ile yapılan incelemede;

Müşteki ...'e, usulüne uygun olarak hakları hatırlatılmasına rağmen, 17/01/2012 tarihli oturumda sanıktan şikayetçi olduğunu ancak davaya katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında; sanık hakkında açılan kamu davasına usulüne uygun şekilde katılma isteminde bulunup bu sıfatı kazanmayan şikayetçinin hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığından, vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...'ın, daha önce hakkında verilen mahkumiyet hükmü kesinleşen Kürşat Topuz ile birlikte hareket etmek suretiyle, müştekiyi Almanya'ya işçi olarak götürecekleri vaadiyle menfaat temin ettiği anlaşılmakla; eylemin TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozmadan önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 31/05/2012 tarih ve 2011/600 esas, 2012/479 karar sayılı ilamı ile hükmedilen hapis cezasının ertelendiği ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeksizin, hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,