Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/9236 K.2020/4548

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın kayıt dışı taşınmaz alım satım işlemlerine aracılık yaptığı, katılanın maliki bulunduğu daire niteliğindeki taşınmazını satmak istediği, görüştüğü bir emlakçının katılanı sanığa yönlendirmesi üzerine sanıkla bu amaçla tanışıp görüştüğü, katılanın, sanık aracılığı ile bağlantı kurduğu ... isimli kişi ile dairenin 45.000 Euro karşılığında alım satımı hususunda anlaştığı, aralarındaki anlaşmaya göre ...'in önce katılanın bankaya olan 14.650 Euro kredi borcunu kapatacağı, kalan miktarın ise katılana ödeneceğinin belirlendiği,

suç tarihinde sanığın, katılan ve alıcı Yasemin ile birlikte Tapu Sicil Müdürlüğü'ne gittiği, taşınmaz üzerindeki banka ipoteği kaldırıldıktan sonra sanığın, katılana kalan paranın ertesi gün hesabına havale edileceğini söyleyip tapu devrini imzalamasını sağlamasının ardından, katılanı arabaya gönderdikten sonra alıcı Yasemin'den kalan miktar olan 80.000 TL parayı katılana iletilmek üzere aldığı, ancak katılana parayı vermediği, kendisine telefonla ulaşan katılana paranın kendisinde olduğunu, en kısa sürede vereceğini bildirmesine rağmen parayı ödemediği,

bu suretle sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunması, katılan ve tanık beyanları, tapu kayıtları, tutanaklar ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkemece verilen mahkumiyet hükmü ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.