Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/119 K.2019/1145

Kanunun 4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Emniyeti suistimal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünü içerir gerekçeli karar, sanığın savunmasında bildirdiği son adresine 20.06.2006 tarihinde annesi ... imzasına tebliğ edilmiş ise de, sanığın hükmün tebliğ edildiği 20.06.2006 tarihinde askerde olduğunun 07.11.2017 havale tarihli Onikişubat Askerlik Şubesi Başkanlığı tarafından düzenlenmiş cevabi yazıdan anlaşılması karşısında, yapılan tebligatın geçersiz olduğu ve eski hale getirme istemi yerinde görüldüğünden, sanığın temyiz itirazının öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç adı, “emniyeti suistimal” yerine “dolandırıcılık“ olarak yazılmış ise de, bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

06/03/2004 olan suç tarihinden itibaren temyiz inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 21/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.