Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/12018 K.2020/1659

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık, 31/07/2015 tarihli dilekçesiyle, karar tebliğ edilmediğinden bahisle eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz başvurusunda bulunduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'un 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olması nedeniyle, 04/08/2015 tarih, 2013/420 Esas, 2013/878 Karar sayılı ek kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu değerlendirilerek;

sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın son bildirdiği adres yerine doğrudan mernis adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edildiği ve söz konusu tebligatın usulsüz, temyizinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu anlaşılmakla, eski hale getirme ve temyiz talebi kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçu hakkında, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,