Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/124 K.2020/10386

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 01/11/2017 tarihli ilamı ile üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne görevsizlik kararı verilmesi gerekçesiyle bozma kararı verildiği, bozma üzerine İstanbul Anadolu 24.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23/11/2017 tarih, 2017/591 Esas, 2017/469 Karar sayılı ilamı ile görevsizlik kararı verildiği; İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesince kanunun önceki halinin sanığın lehine oluşu ve TCK'nın 157. Maddesinde düzenlenen suçun 6763 sayılı kanun değişikliği ile uzlaştırmaya tabi hale gelmesi sebebiyle dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Olay tarihinde sanığın, yanında açık kimliği tespit edilemeyen bir şahısla birlikte mağdurlara ait işyerine gittiği, sanık ve yanındaki şahsın işyeri sahibi mağdur ...'a kendilerini SGK görevlisi olarak tanıtarak işçilerin sigortalı olduğuna dair levhanın bulunmadığını bu nedenle ceza keseceklerini söyledikleri, bu arada sanığın yanındaki diğer şahsın iki asgari maaş tutarındaki paranın verilmesi halinde ceza uygulamayacaklarını söylediği ve paranın Üsküdar'daki çevik kuvvet birimi önünde teslimi konusunda anlaştıkları, mağdur ...' un sanıkla bahsi geçen yerde buluştuğu, mağdurun sanığa hitaben para dükkanda orada vereyim dediği,

o sırada sanığın kaçmaya başladığı, akabinde görevli polis memurlarınca yakalandığı, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, mağdur beyanları, teşhis tutanağı, uzlaştırma sağlanamadığına ilişkin rapor ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan, sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.