Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/12716 K.2020/2185

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş olan müşteki ...’in, iddianame ve duruşma gününün şikayet dilekçesinde bildirdiği adrese tebliğ edilemediği, müştekinin başka adresine çıkrtılan tebligatın da iade olduğu, sanığın MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ yapılmadığı, yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu, CMK'nın 260. maddesi uyarınca kurulan hükmü temyiz ve kamu davasına katılma hakkı bulunduğunun anlaşılması karşısında, CMK'nın 237/2, 238. maddeleri uyarınca; müşteki ...’in katılan olarak davaya kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Müştekinin ikinci el ağır vasıta araç almak üzere anlaştığı kişiye parayı teslim etmek üzere satıcının bulunduğu yere gidecek olan sanık ile görüştüğü, sanığın kabul etmesi üzerine müştekinin ... ili ... ilçesinde tanık ... aracılığıyla şüpheliye 16.000 EURO para verdiği, sanığın suça konu parayı satıcıya vermediği ve müştekiye de iade etmediği ve bu şekilde mal edinmek suretiyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Katılanın tüm aramalara rağmen bulunamadığı ve sanığın suçu işlediğine dair somut delil elde edilemediğinden bahisle beraat kararı verilmiş ise de, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, katılan vekiline duruşma günü tebliğ edilip delilleri sunma fırsatı verilmesi, temyiz dilekçesi ekindeki belgeler ve tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,