Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/14068 K.2020/98

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

10.06.1942 gün 26-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 09.05.2017 tarih ve 2014/469 Esas, 2017/260 Karar sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere merci tayini kararları kesin olup, görev konusunun tekrar değerlendirme konusu yapılamayacağı, somut olaya ilişkin yapılan yargılama sırasında da, Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesi ile Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında çıkan görev uyuşmazlığı sonucunda, Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 24/03/2015 tarih ve 2015/3825 Esas ve 2015/8670 Karar sayılı ilamıyla görevli mahkemeyi kesin olarak belirlediği anlaşılmakla, bu kapsamda yapılan incelemede;

Sanığın, kredi temin ettiğine yönelik internet ortamında ilan verdiği, mağdurun bu ilanı gördüğü ve sanık ile elektronik posta ve telefon yoluyla iletişime geçtiği, sanığın krediyi ayarladığını ancak bunun için 2.000 TL göndermesi gerektiğini mağdura söylediği, bunun üzerine mağdurun parayı gönderdiği, daha sonra mağdurun sanığa ulaşamadığı ve bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanığa yüklenen eylemin, Yargıtay CGK'nın 16/04/2013 tarih ve 2012/15-1407; 2013/140 E. K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere; 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde öngörülen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 157/1. maddesi gereğince basit dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de; sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,