Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/1466 K.2020/1683

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin bozma ilamı üzerine, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Olay günü kendisini hacı dayı olarak tanıtan bir şahsın, internet üzerinden satılık araç ilanı veren katılanı telefonla arayıp, söz konusu araca müşteri olması üzerine, katılan ile aracın satışı konusunda 66.000 TL’ye anlaştıkları, akabinde sanığın, araç satışı için katılan ile buluştuğu, araç bedeline ilişkin ödemeyi noter satışından sonra yapacağı konusunda katılanı aldatıp aracın devrini üzerine aldıktan sonra, söz konusu aracın bedelini hacı dayı olarak belirttiği şahıstan alıp getireceği bahanesiyle katılanın yanından suça konu araçla ayrılmasına rağmen, araç bedelini getirmeyip haksız yarar sağladığı,

bu suretle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, araç satış sözleşmesi, araç alım sözleşmesi, iletişim kayıtları, kolluk tutanakları, teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.