Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/266 K.2021/3730

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın katılanlara iş verme vaadinde bulunarak aynı anda her birinden 200 TL aldığı, sonrasında ortadan kaybolduğu, bu şekildeki hileli hareketleriyle katılanlardan haksız menfaat temin ettiği iddia edilen somut olayda; sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, uzlaştırma raporu ile diğer deliller ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu sabit gören mahkeme kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın tekerrüre esas alınan ilamına konu dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında olması karşısında tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.