Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/274 K.2019/1474

Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

UYAP üzerinde ve dosya içeriğinde yapılan incelemede katılan vekilinin temyiz talebinin bulunmadığı yalnızca sanığın temyiz talebinin bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, Başbakanlık Toki İdaresi'nde çalıştığını belirterek ucuza ev sahibi yapabileceği vaadiyle katılanı kandırıp TOKİ'ye ait bir takım belgeleri de imzalatarak para aldığı ve ortadan kaybolduğu iddia ve kabul edilen olayda ;sanığın tevilli ikrarı, katılan ve tanık beyanı, bozma ilamı, oluş ve tüm dosya kapsamına göre atılı suçu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında; bozmadan sonra verilen hükümde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 700 gün olarak tayin edilmesi ve ayrıca hapis cezasının yanında adli para cezasına hükmedilen suçlarda verilen cezaların bölünemeyeceği gözetilmeksizin sanık hakkında kazanılmış hakların saklı tutulması ilkesi uyarınca bozmadan sonraki hükümdeki hapis cezasına ve bozmadan önceki hükümdeki adli para cezasına sonuç ceza olarak hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "700 gün", "233 gün" ve ''194 gün'', "3.880 TL" terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "2 gün" ,''1 gün'' ve "20 TL" ibarelerinin eklenmesi,