Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/2763 K.2020/11036

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, taksi şoförü olan katılanı arayarak ailesinin kaza geçirdiğini, acil para ve taksi lazım olduğunu söyleyerek arkadaşı olan tanık Gökhan adına 200,00 TL göndermesini sağladığı, sanığın bu şekilde menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı, bankamatik çıktısı, hesap ekstresi, banka cevabi yazıları, uzlaştırma raporu ile dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olması nedeniyle bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmamıştır.

Sanık hakkında hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlar'da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri düzenlenmiş ve sanığın tekerrüre esas alınan Kartal 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/1034 Esas, 2011/45 Karar sayılı kararına konu dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında bulunması, karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.