Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/3050 K.2020/11086

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların, aracını satmak isteyen ile 10.500,00 TL'ye alım konusunda anlaştıkları, katılanın sanıklar ile işyerinde görüşmeye gittiği, sanık ...'ın parayı bankadan çekeceğini söylediği, katılanın da sanık ... ile notere giderek aracını sanık ...'a devrettiği, sanık ...'ın parasını isteyen katılana parayı bankadan çekemediğini söylediği, bunun üzerine sanık ...'ın katılana borcu karşılığında 10.500 TL'lik bono verdiği ancak ödemediği, bu şekilde sanıkların dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia olunan somut olayda; sanıkların savunmaları, katılan beyanı, bono sureti, uzlaşma raporu ve dosya kapsamına göre; sanıkların dolandırıcılık suçunu işledikleri gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ... hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınan Küçükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/1790 Esas, 2009/2053 Karar sayılı ilamına konu dolandırıcılık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.