Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/3071 K.2021/4345

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dairemizin bozma ilamı sonrasında dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, mağdurun kabul etmemesi nedeniyle taraflar arasında uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Olay tarihinde katılanı sabit hattan arayıp kendisini başkomiser olarak tanıtan bir şahıs; katılanın anne babasının adını, TC kimlik numarasını söylediği, katılanın adına birisinin kuyumcudan altın aldığını, görüşmesi için telefonu başsavcıya vereceğini ifade ettiği, telefonu alan diğer şahsın kendisini başsavcı olarak tanıttığı, evin başkomiser tarafından izlendiğini söyleyip camdan dışarı bakmasını istediği, katılanın da camdan dışarıya baktığı, bu kez katılanın kullandığı cep numarasının arandığı,

telefondaki kişinin kendisini başkomiser olarak tanıttığı ve katılan adına para çekildiğini, onları bulmak için evdeki para ve altınları evinin arka sokağına götürmesini istediği, katılanın evinde bulunan 6.900 TL değerindeki altınları poşete koyarak sanığa teslim ettiği, sanığın altınları alıp ortadan kaybolması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, mağdur beyanı, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

sanığın eyleminin suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinin yürürlükte bulunmaması nedeniyle, sanık lehine olan aynı sayılı TCK'nın 157/1 maddesi kapsamında basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu ve sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.