Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/3094 K.2021/4342

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanı cep telefonundan arayarak kendisini emniyet mensubu olarak tanıtan sanığın, kimlik bilgilerinin örgütte kullanıldığını ve bu kişilerin yakalanması için para verilmesi gerektiğini söyleyip katılanı ikna ettiği, katılanın tedarik edip otogarda söylenen yere 14.000 TL bıraktığı parayı almak ve sanığın PTT hesabına 7.800 TL para yatırılmasını sağlamak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

sanığın eyleminin suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinin yürürlükte bulunmaması nedeniyle, sanık lehine olan aynı sayılı TCK'nın 157/1. maddesi kapsamında basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu ve uzlaşmanın da sağlanamadığı, sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.