Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/332 K.2020/7492

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın katılan ...' e ait... firmasının unlarını satan müşteki ...’a unların teslimi konusunda yardım ettiği, teslim ettiği 400 çuval un karşılığında... şirketi yetkilisi mağdur ...'tan 13.736,00 TL'lik çeki alıp ...’a vermesi gerekirken vermediği, çekin arkasına sahte yazı ve imza ile... zahireci... adı ile ciro edip diğer temyiz dışı sanık ...’ye verdiği, sanık ...’nin de çekin bedelini bankadan tahsil ettiği, yine sanığın teslim ettiği 200 çuval un karşılığında diğer mağdur ...’den aldığı 22.02.2010 keşide tarihli 6000 TL meblağlı çekin arkasını sahte... kaşesi ile cirolatıp temyiz dışı sanık ...’ye verdiği,

...’nin de bu çeki ...’tan laminant parke alırken kendisini ...olarak tanıtıp bu sahte isimle ciro yaparak kullandığı, sanık ve temyiz dışı sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerin kesinleştiği, bu suretle sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediği kabul edilen olayda; sanığın savunması, mağdur, katılan ve tanıklar beyanları, tutanaklar, uzlaşma sağlanamadığına dair rapor ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkemece verilen mahkumiyet hükmü ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.