Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/351 K.2020/11144

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dairemizce, uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle hükmün bozulması üzerine, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, suç tarihinde katılanın iş yerine gelerek, katılana para bozdurma bahanesiyle, önce 100 TL'yi iki 50 TL yaparmısın dediği katılanın İki 50 TL'yi bankonun üzerine koyduğunda, sanığın bankonun üzerinden aldığı bir 50 TL katılana vererek bunu da iki 20 TL, bir 10 TL yaparmısın dediği, katılanında sanığa 2 tane 20 TL, bir tane 10 TL verdiği, ancak katılanın sanıktan 100 TL'yi almadığını fark ettiğinde sanığa bakar mısın diye bağırması üzerine sanığın katılandan aldığı paraları avucuyla buruşturup katılana attığı ve hızla gitmeye çalıştığı iddia olunan olayda; sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamına göre;

sanığın hileli hareketlerle haksız menfaat elde ettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.