Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/353 K.2020/11151

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dairemizce, uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle hükmün bozulması üzerine, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılanın taksicilik yaptığı durağa, müşteri olarak gelip katılanın kullandığı taksiye bindiği, katılana Ulukışla ilçesinde hastası olduğunu anlattığı, Ulukışla ilçesine geldiklerinde; katılana taksi ücreti 50 TL.'yi ödediği,

burada katılanın yanında telefonla görüşmüş gibi yaparak katılana hastasının Adana Yüreğir Başkent Hastanesine kaldırıldığını anlatıp, Adana'ya gitmesi geretiğini söyleyerek Adana yoluna çıktıkları, sanığın katılana kendisini dersanede matematik öğretmeni olarak tanıttığı, cep telefonunu verdiği ve isminin Nihat olduğunu söylediği yol esnasında cep telefonuyla konuşuyor gibi yaptıktan sonra katılana kendisine para gelebileceğini belirterek katılanın kartının olup olmadığını sorduğu, katılanında Denizbank bonus kartı olduğunu söylediği, telefonla konuştuğu kişiye katılanın kart nosunu verdiği 1600 TL. yatırmasını söylediği,

Adana ilinde Akbank ATM'sin önünde durduklarını, katılanın kartını ve şifresini sanığa söylediği, sanığında ATM 'ye giderek, katılanın hesabından 1400 TL. para çektiği, sanığın katılana gelen paranın yetmediğini söyleyerek altın bozduracağını söyleyip 250 TL.borç istediği, altını bozdurduktan sonra taksi ücreti ve borcu ödeyeceğini bildirdiği, katılanında 250 TL.borç verdiği, katılana ilaç alıp geliyorum diğerek yanından ayrıldığı ve daha sonra sanığa ulaşamadığı, iddia edilen olayda;

sanığın katılanın kartından para çekmesi eylemiyle ilgili ayrı bir yargılamanın yapıldığı dikkate alındığında, sanığın katılandan hileli kareketlerle para da almak suretiyle menfaat sağlaması sebebiyle basit dolandırıcılık suçundan mahkemenin mahkumiyete ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.