Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/354 K.2020/11763

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın müştekiyi arayarak kendisini komser olarak tanıtıp, hesap numaralarına .... isimli kişinin girmeye çalıştığını, bu kişiyi takip ettiklerini söyleyip müştekiyi inandırıp ...Denizbank Şubesinde sanığa ait ... nolu hesaba 4.000TL ve sonrasında 3.400 lira para gönderdiği iddia olunan olayda; sanığın savunmaları, katılan beyanları, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;sanığın eyleminin suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinin yürürlükte bulunmaması nedeniyle, sanık lehine olan aynı sayılı TCK'nın 157/1 maddesi kapsamında basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu ve sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesi 10/09/2013 tarihli ilamı ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 157/1, 62, 52/2, 51 maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası verilerek Sanığa verilen hapis cezasının süresinin iki yıldan az olması, sanığın suç tarihinden önce 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması,

suç işledikten sonra ve yargılama sürecindeki davranışları gelecekte suç işlemekten çekineceğine ilişkin mahkememizde kanaat oluşması nedeniyle sanığa verilen hapis cezasının TCK.51/1 maddesi uyarınca ERTELENMESİNE karar verildiği ve bu hükmün sanığın temyizi üzerine Dairemizin 07/06/2017 tarih, 2017/6817 Esas, 2017/13952 Karar sayılı ilâmı ile bozularak mahkemesine gönderildiği, temyizin sanık tarafından lehe yapılmış olması karşısında CMK 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkı olduğu gözetilmeden hakkında Yargıtay bozma ilamına uyularak 06/06/2018 tarihinde kurulan son hükümde;

sanığın 5237 sayılı TCK'nın 157/1,62,52/2,4,53 maddeleri gereği 1 yıl 3 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası verilerek TCK.51/1 maddesinin uygulanmayarak bozmadan önceki cezadan daha fazla cezaya hükmolunması suretiyle CMUK'nun 326/son maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükme son fıkra olarak “Ceza miktarı itibariyle kazanılmış hak gözetilerek,

sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının infazının 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına '' ayrıca ''Sanığa verilen hapis cezasının süresinin iki yıldan az olması, sanığın suç tarihinden önce 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması,