Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/373 K.2020/11145

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dairemizce, uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle hükmün bozulması üzerine, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, suç tarihinde sitenin bahçesinde temizlik yapan katılanın yanına gelerek katılana bahçe temizliği yaptıracağını bu işi yapabilecek tanıdığı olup olmadığını sorduğu, katılanında kendisinin yapabileceğinin belirtmesi üzerine sanığın katılanı bir bahçeye götürdüğü, burada 300 TL'ye anlaştıkları, bu sırada sanığın telefonunun çaldığı, oğlunun kaza yaptığını yanında Türk lirası olmadığını belirterek katılandan para istediği, bunun üzerine 600 TL parasını sanığa verdiği, sanığın yukarı çık hanım sana 1.000 Euro verecek dediğini, apartmana çıktığında kimsenin olmadığını, geri döndüğünde ise sanığın orada bulamadığı iddia olunan olayda;

sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları ile sanığın eyleminin uzlaştırma kapsamında kalması nedeniyle usulüne uygun olarak yapılan uzlaştırma işleminde; uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair rapor da göz önünde bulundurularak dosya kapsamına göre; sanığın hileli hareketlerle haksız menfaat elde ettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.