Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/3987 K.2020/9891

b) Sanık ... hakkında: TCK'nın 157/1, 62, 52/2-4, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Sanıkların, olay tarihinde tekstil malzemesi satan katılana kendileri farklı isimlerle tanıtarak müşteri oldukları, pazarlık yaparak ürünleri satın alma konusunda anlaştıkları ve ürünleri Denizli ilinde mahalle arasında bir yerdeki binaya indirdikleri, parayı çarşıdaki dükkanda vereceklerini söyleyip malların yanından uzaklaştıkları, daha sonra da paranın Çivril ilçesindeki Hacı Abi lakaplı kişide olduğunu söyleyerek katılanı Çivril ilçesine götürdükleri, burada da parayı tahsil etmeye çalıştıkları bahanesi ile katılanın yanından ayrılıp bir daha dönmediklerinin iddia edildiği somut olayda, dosya kapsamında toplanan delillere göre sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerinin sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ...'in tekerrüre esas alınan Doğubayazıt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/85 Esas ve 2009/134 Karar sayılı ilamına konu TCK'nın 157/1. maddesindeki dolandırıcılık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.