Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/410 K.2020/12393

Değişen suç vasfı itibariyle basit dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 20/12/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Her ne kadar sanık, kendisine 06/11/2018 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 20/11/2018 tarihinde temyiz etmiş ise de, sanığın yokluğunda verilen 11/10/2018 tarihli kararda mahkeme tarafından temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilerek sanığın yanıltıldığı, bu nedenle, sanığın bu yanıltmadan yararlanarak hükmü süresinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede:

Tarafların olay tarihinden önce birbirlerini tanıdıkları, sanığın katılanı arayarak kendisini MİT'e yerleştirebileceğini söylediği, ertesi gün sanığın işyerinde buluştukları, sanığın cep telefonu ile bir yerleri aradığı, ... isimli kişinin alımı yapacağını söyleyip diploma olmadığı için bir şeyler yapacağını söylediği ve bu nedenle 2000 TL para istediği, katılanın bu parayı sanığın hesabına gönderdiği, sanığın tekrar para istediği, katılanın 3000 TL para yatırdığı bankamatik kartını sanığa verdiği, bir müddet sonra sanığın katılanın telefonlarına cevap vermediği, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

sanık savunması, katılan beyanı, tanıklar beyanı, uzlaştırma sağlanamadığına ilişkin rapor ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan, sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.