Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/4127 K.2020/8900

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, müştekiyi hurda demir satma vaadiyle hazırladığı mizansen ile kandırarak 8.000 TL parasını almak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan olayda; sanığın önce tanık ....'nin şantiye şefi olarak çalıştığı iş yerine giderek iş yerinde bulunan hurda demirler karşılığında işlenmiş demir verme konusunda anlaştığı ve tanığa işlenmiş demirlerin fabrikadan çıkıp tırla geldiğini söylediği, daha sonra şantiyeye müştekiye ait kamyonla gelip müşteki hurda demirleri yüklediği sırada, yüklenen malzemelerin sahibi olduğunu söyleyip 8000 TL alarak Çorlu'dan yola çıktığını söylediği kamyonu karşılamak bahanesi ile olay yerinden ayrıldığı,

sanığın geleceğini söylediği işlenmiş demirler gelmeyince tanığın hurda demir malzemelerinin iş yerinden çıkmasına müsade etmediği, sanığın hurda malzemelerinin sahibi olduğunu söyleyerek menfaat temin etmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.