Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/414 K.2020/11154

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dairemizin 16/10/2017 tarih ve 2017/20462 Esas, 2017/20324 karar sayılı bozma kararı üzerine, mahkemece bozma ilamına uyulup uyulmadığı hususunda bir ara karar verilmemiş ise de, Ceza Genel Kurulunun kararlılık gösteren içtihatlarında da açıkça belirtildiği üzere, mahkemece bozma kararı doğrultusunda uygulama yapılması ve bozmadan sonra yapılan inceleme, araştırma ve yeni kanıtlara dayanarak hüküm kurulması karşısında, mahkemenin bozmaya eylemli uyduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

Sanığın, katılanlara yaklaşarak, ağlamaklı bir ses ile Almanya'dan cenaze için geldiğini, eşinin abdest alırken çantasını çaldırdığını, pasaport ve paralarının çantada olduğunu söyleyip, Almanya Konsolosluğu yanındaki Royal'e nasıl gideceğini sorduğunu, orada elindeki sarı altın renkli saati satacağını söylediği, sokaktan geçen birkaç kişiye daha aynı şeyleri tekrarladığı, saati satın alabileceğini söyleyen iki kişinin dükkana gidelim demesi üzerine vaktinin olmadığını ifade ettiğini, saatin 12.000 Euro değerinde olduğunu bildirdiği,

konuştuğu diğer kişilerden sonuç alamayınca, katılan ...'in sahip olduğu cep telefonu ve katılan ... 'nın cebindeki 150 TL para karşılığında satmayı önerdiği, katılanlarında bu teklifi kabul ederek telefon ve parayı verip saati aldıklarını, saati kuyumcuya gösterdiklerinde sahte olduğunun anlaşıldığı iddia olunan olayda; sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları ile sanığın eyleminin uzlaştırma kapsamında kalması nedeniyle usulüne uygun olarak yapılan uzlaştırma işleminde; uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair rapor da göz önünde bulundurularak dosya kapsamına göre;

sanığın hileli hareketlerle haksız menfaat elde ettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.