Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/4181 K.2020/8909

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, tanık ....’nin kasa sorumlusu olarak çalıştığı .... Alışveriş Merkezi’ne gittiği, 2 TL’lik alışveriş yapıp ödeme için önce 100 TL verdiği, sonra geri alıp tekrar verdiği, daha sonra bozuk para vereceğim diyerek tekrar geri aldığı, arkasından parayı almadığını söyleyip dalgınlığından istifade ile tanıktan 98 TL para üstünü alarak olay mahallinden çıktığı, dışarıda görevlilerce üzerinde para üstü olarak aldığı 98 TL ile yakalandığı, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan olayda; sanık savunması, tanık beyanı, el koyma tutanağı ile tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, devamlı takip sonucu polis tarafından yakalandığı gerekçesiyle teşebbüs hükümleri uygulanmış ise de, dolandırıcılık suçunun haksız menfaatin temin edildiği anda tamamlandığı gözetilmeksizin, sanık hakkında tamamlanmış suç hükümlerine göre ceza tayin edilmesi gerekirken TCK’nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.