Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/431 K.2020/9609

Sanıkların dolandırıcılık suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan ...'nun ticaretle uğraştığı ve ticari alışverişleri nedeniyle bir kısım ödeyemediği borçları bakımından hakkında icra takibinde bulunulması üzerine tanışmış olduğu sanık ... ve temyiz dışı ....'in, Antalya adliyesinde çalıştığını beyan ettikleri sanık ...'ın alacaklı firmaların avukatları ile görüşerek borcun uygun şekilde kapatılmasını sağlayacakları yönünde vaadlerde bulundukları, sanık ...'ın, alacaklı firmanın avukatları ile görüştüğünü ve borca karşılık 6.000 TL peşin para ile 16.000 TL’lik senet istediklerini,

ilk etapta 3.000 TL paranın alacaklı firma avukatlarına verilmesi gerektiğini söyleyerek katılanı yanıltıp sanık ...'in hesabına 1.850 TL havale etmesini sağladıkları, ayrıca katılanın sanıklara 4.000 TL’lik 4 adet değişik tarihli senetleri imzalayarak verdiği, üzerinde bulunan 3.000 TL nakit parayı ise Antalya ilinde sanık ...'a teslim ettiği, bunun dışında sanık ...'ın ismine PTT havalesi ile 420 TL gönderdiği; ancak, katılanın daha sonra alacaklı firma avukatları ile böyle bir görüşme olmadığını öğrendiği anlaşılmakla;

sanıkların eyleminin basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.