Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/465 K.2020/10720

Sanığın basit dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK’nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, soruşturma aşamasında hakkında tefrik kararı verilen.... isimli kişiyle katılan ... ....’yı evlendirmek amacıyla tanıştırdığı, sanığın aracılık etmesi nedeniyle katılanın sanığa 3.000 TL para verdiği, yine katılanın ....isimli şahsın kendisi ile evlenmesi için bu şahsa 10.000 TL değerinde ziynet eşyası aldığı, kuyumcudan ziynet eşyaları alındıktan sonra... isimli şahsın bunları sahteleriyle değiştirdiği, gerçek ziynet eşyalarını alarak ortadan kaybolduğu, bu olaydan sonra sanık ...’a da ulaşılamadığı, sanığın iştirak halinde katılanı dolandırdığı iddia edilen olayda;

sanık her ne kadar savunmalarında suçlamayı kabul etmemişse de, katılan ve tanıkların beyanları, uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamı gözetilerek; sanığın üzerine atılı basit dolandırıcılık suçunu işlediği sabit olmakla hileli davranışlarla aldatarak katılanın zararına kendi yararına haksız menfaat sağladığı anlaşılan sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.