Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/479 K.2019/967

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Oto kiralama işi ile uğraşan sanığın, suç tarihinde katılana ait suça konu aracı aylık 750 TL karşılığında bir yıllığına kiralamasına rağmen, bir kaç gün sonra iş yerini kapatarak ortalıktan kaybolduğu ve aracı iade etmeyerek başka bir kişiye 21/02/2006 tarihinde takas yapmak suretiyle sattığı, bu surette sanığın “hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma” suçunu işlediği kabul olunan somut olayda,

Suça konu aracın, sanığa ifa ettiği bir hizmet veya meslek dolayısıyla tevdi ve teslim edilmemiş olması, bu kapsamda aralarında kanunda tanımlanan mahiyette bir hizmet ilişkisinin bulunmaması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 155/1 maddesinde öngörülen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu anlaşılmış ise de, “basit güveni kötüye kullanma” suçunun, yasada öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından; zamanaşımı nedeni ile düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanık hakkında mahkumiyet hükmü verilmesi,