Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/486 K.2020/10723

Sanığın basit dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK’nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın mağdur ... ile Yonja isimli internet sitesinde tanıştığı, kendisini... olarak tanıttığı, mağdurla yüz yüze görüşmeye başladıkları, mağdura evlenme vaadinde bulunduğu, sanığın çeşitli bahanelerle mağdurdan 4.000 TL para aldığı ve ödemediği, mağdur ...’un, sanığın gerçek adını tesadüfen mağdur ...’den öğrendiği ve yaptığı araştırmayla başkalarından da evlenme vaadiyle para aldığını öğrendiği; yine mağdur ...'in sanığın oğlu ...’a özel matematik dersi vermesi nedeni ile sanıkla tanışıklarının olduğu;

sanığın mağdur ...’i arayarak hesabına yanlış para yattığı, iade edilebilmesi için para yatırılması gerekiyor, diyerek mağdurdan toplam 990 TL parasını aldığı ve geri ödemediği; bu şekilde sanığın mağdurlardan ayrı ayrı haksız menfaat temin ederek mağdurları dolandırdığı iddia edilen olayda; sanık her ne kadar savunmalarında suçlamayı kabul etmemişse de mağdurların beyanları, ödeme belgeleri, teşhis tutanakları, uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamı gözetilerek;

sanığın üzerine atılı basit dolandırıcılık suçlarını işlediği sabit olmakla hileli davranışlarla aldatarak mağdurların zararına kendi yararına haksız menfaat sağladığı anlaşılan sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.