Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/4972 K.2019/8391

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

10.06.1942 gün 26-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı ile somut olaya ilişkin olarak dairemizin 08.05.2014 tarih ve 2012/16473-2014/9152 sayılı kararını kaldıran Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.05.2017 gün ve 2014/15-469-2017/260 sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, merci tayini kararları kesin olup, tekrar değerlendirme konusu yapılamayacağı, yargılama sırasında da, Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesi ile Karşıyaka 6. Asliye Ceza Mahkemesi arasında çıkan görev uyuşmazlığı sonucunda, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 04/02/2013 tarih ve 2013/675-795 sayılı ilamıyla Karşıyaka 6. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verildiği belirlendiğinden, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek bu kapsamda yapılan incelemede;

Sanıkların katılan şirket yetkililerine, 3 yıl süreli olarak aldıkları ihale kapsamında ihtiyaçları olacak inşaat malzemelerini alacaklarını beyan ettikleri, ilk sefer alımlarında düşük bedelde çek düzenleyerek verdikleri, arada nakit ödemelerde de bulundukları, çek vadelerinin yaklaştığı dönemde sipariş sayıları ve bedellerini arttırdıkları, vade tarihinde bankaya ibraz edilen çeklerin karşılıksız çıktığı, sanıkların iş yerine giden şirket yetkilisine bir kaç gün sonra elden ödeyeceklerini söyledikleri, belirlenen günde iş yerini terk ettiklerinin iddia edildiği somut olayda,

Eylemin ifası sırasında çek vasıtasıyla bankanın araç olarak kullanılması nedeniyle sanıkların eyleminin TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı kanunun 157. maddesinde yer alan basit dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,