Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/5162 K.2020/10932

Sanıkların basit dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanıkların üzerine atılı 5237 sayılı TCK’nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...’ın, inşaatçı olan müştekiyi telefonu ile arayarak kendini ... olarak tanıttığı ve sattığı dükkana talip olduğunu söylediği, buluşarak fiyat konusunda anlaştıkları, ertesi gün sanık ...’ın kendisinin iş sebepli gelemeyeceğini söyleyerek müştekiden çağırdığı adrese gelmesini istediği, müştekinin sanığın gösterdiği bir kafeye oturdukları, bu esnada arkalarındaki masada bozuk bir türkçeyle telefon görüşmesi yapan diğer sanık ...’ın adres tarifi sıkıntısı yaşadığı izlenimi vermesi üzerine katılanın bu konuda sanığa yardımcı olduğu;

sanık ...’ın adını..., mesleğini doktor olarak tanıtıp kökeninin Budapeşte'li olduğunu, Amerika’da öğretim üyesi olduğunu, Beşiktaş'a konferansa geldiğini söylediği; sanık ...’ın ve sanık ...’ın müşteki yanında ilk defa tanışıyormuş gibi davrandığı,

sanık ...’ın Hindistan'da doktorluk yaparken tedavi ettiği bir hastanın kendisine para yerine cebinden çıkardığı pırlantayı hediye ettiğini söylemesiyle kuyumcu olarak kendini tanıtan sanık ...'ın aracından ayar aleti getirdiği ve pırlantanın hakiki olduğunu anladığını söyleyerek 50.000 Euro'ya diğer sanıkla anlaştığı, bu esnada sanıkların aralarında kurmaca tartışma çıkardıkları, müştekinin bu plana inanarak sanık ...’a “bu pırlantayı bana sat, ben alırım, parayı öderim ve pırlantayı ona veririm” dediği ve 50.000 Euro para getirerek parayı sanık ...’a verdiği, pırlantaları aldığı,

sanık ...’ın kendisi için pırlantaları aldığından müştekiye teşekkür ederek kendisine 15.000 Euro kar vereceğini, beklemesini, parayı getireceğini söyleyerek müştekinin yanından ayrıldığı, ancak bir daha dönmediği, müştekinin pırlanta denen cismi sonradan dikkatli kontrol ettiğinde pırlantayla hiç ilgisinin olmadığını çakıl taşı olduğunu anladığı; sanıkların bu şekilde birbirlerini tanımıyormuş gibi davranarak sahte pırlantayla iştirakli vaziyette katılanı dolandırdığı iddia edilen olayda; sanıklar her ne kadar savunmalarında suçlamayı kabul etmese de;

katılanın beyanları, söz konusu kafede sanıklar ve müştekinin beraber olduğunu gösteren fotoğraflar ve mahkemece duruşma esnasında fotoğrafların sanıklara gösterilmesiyle alınan beyanları, teşhis tutanağı, katılanın kovuşturma aşamasında huzurda olan sanık ...’ı teşhis etmesi; sanıkların aynı araba içinde, çeşitli mücevher görünümlü imitasyon parçalarla, takılarla, elmas pırlanta ölçümünde kullanılan göz merceği gibi malzemelerle kolluk tarafından yakalandığını gösteren 26/10/2009 tarihli olay yakalama geçici zaptetme ve savcı görüşme tutanağı, uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamı gözetilerek;

sanıkların iştiraklı vaziyette üzerilerine atılı dolandırıcılık suçunun işlediği sabit olmakla hileli davranışlarla aldatarak katılanın zararına kendi yararına haksız menfaat sağladığı anlaşılan sanıkların mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.