Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/520 K.2020/12396

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dairemizin 19/12/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Müştekinin hayvan alım satım işi ile uğraştığı, olay tarihinde internet üzerinden 60 adet Saanen ırkı keçisinin satışı için ilan verdiği, sanığın ilan sonrası müşteki ile irtibata geçtiği ve müştekinin adresine giderek müşteki ile 60 adet keçi karşılığı 36.000 TL ye anlaştığı, müştekiye herhangi bir ödeme yapmayan sanığın, müştekiye iki adet senet verdiği, verilen ilk senedin vade günü geldiğinde senet bedelini tahsil edemeyen müştekinin, sanığın benzer eylemlerde bulunarak mal sahiplerine herhangi bir ödeme yapmaksızın kazanç elde ettiğini öğrendiği, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

sanık savunması, katılan beyanı, uzlaştırma sağlanamadığına ilişkin rapor ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan, sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi, ancak;

Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanılarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,