Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/55 K.2020/9610

Sanığın basit dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan ...’ın 20/07/2018 tarihli dilekçesi ile katılan ...’in 25/07/2018 tarihli dilekçesinin, temyize cevap niteliğinde olduğu anlaşılmakla; sanığın temyiz talebiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Olay tarihi öncesinde hakkında iflasın ertelemesi davası açılan .... Ecza Deposu ve Tic. Aş’nin yetkilisi ...’in, şirket üzerine kayıtlı .... plakalı aracı kayyum heyetinden aldığı izin ile kira sözleşmesiyle katılan ...'a kiraya verdiği, katılan ...'in de sözkonusu aracı sanık ...'a kiraladığı, sanığın ise şirket üzerine kayıtlı hacizli aracı harici yazılı satış sözleşmesi ile toplamda 9.000 tl alarak katılan ...’e satıp teslim ettiği, bundan bir süre sonra Kocaeli .....

Noterliği’nde aracın resmi satışını vereceğinden bahisle katılan ... ile buluştuğunda, aracın 2.500 TL vergi borcu çıktığını, aracın rehin hakkı sahibinin avukatını getireyim diyerek noterden ayrıldıktan sonra bir daha geri dönmediği sanığın hile boyutuna ulaşan yalan beyanlarıyla katılan ...'i kandırıp haksız menfaat temin ettiği iddia edilen olayda; iddianamede her ne kadar mağdur kısmına ...’ın eklendiği görülse de 5271 sayılı CMK’nın 225. maddesi gereği mahkemenin, iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fill ve faille bağlı olduğu; iddianamede iddia olunan sanığın eyleminin, müşteki ...’e yönelik dolandırıcılık eylemi olduğu;

katılan ...’ın, aracı .... Ecza Deposu ve Tic. A.Ş’den kiralayıp sanığın da bu aracı sattığı yöndeki beyanları karşısında soruşturma makamınca güveni kötüye kullanma suçunun irdelenmesi gerektiği, bunun hakkında ise şikayet süresinin geçirildiği gerekçesiyle Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2012/181 sor no.

03/10/2012 tarihli kararıyla takipsizlik kararı verildiğinin görüldüğü, dosyada katılan sıfatlı ...’ın iddia olunan dolandırıcılık eyleminden doğrudan zarar görmediği, davaya katılma kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu, uzlaştırma işlemlerinin amacına uygun şekilde yürütülebilmesi için işlemlerin sanık ile katılan ... arasında gerçekleştirilmesi gerektiği öncelikle belirlenen olayda;

Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği’nin 29. madde 6. fıkrasına göre: ''Uzlaştırmacının uzlaşma teklifinde bulunacağı şüpheli, sanık, katılan, mağdur veya suçtan zarar gören ya da kanunî temsilcilerine iletişim araçlarıyla ulaşılamaması hâlinde açıklamalı uzlaşma teklifi büro aracılığıyla yapılır.

Bu işlem uzlaştırmacının, büroya başvurarak teklif formunu vermesi üzerine gerçekleştirilir'' hükmüne yer verildiği, Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca kendisine uzlaştırma işlemlerini gerçekleştirmek üzere dosya tevdi edilen uzlaştırmacının öncelikle uzlaştırma teklifi yapılacak ilgililere telefon, telgraf, faks, elektronik posta gibi araçlardan yararlanılmak suretiyle uzlaştırma teklifi yapmak üzere çağrı yapması,

şayet belirtilen şekilde çağrı yapılamaz ise bu defa uzlaştırmacının ilgili savcılık nezdinde kurulmuş uzlaştırma bürosundan uzlaşma teklifi yapılmasını talep etmesi gerektiği; somut olayda ise görevlendirilen uzlaştırmacının tarafların mernis adreslerine davet mektubu, teklif formu ekli tebligat çıkardığı, tebligatların iade geldiği, dosyada mevcut telefonlarını arayıp ulaşamadığı yönünde tutanak tanzim ettiği görülse de UYAP sisteminden yapılan sorgulamada sanığın ve katılan ...’in uzlaştırma işlemlerinin tamamı esnasında cezaevinde olduğu,

mahkemece usul ve yasaya aykırı olarak tarafların uzlaşamadığı şeklinde düzenlenmiş rapora istinaden karar verildiğinin anlaşılması karşısında, usulüne uygun uzlaştırma işlemlerinin yapılmasından sonra, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek, usul ve yasaya aykırı olarak yapılan uzlaştırma işlemlerine dayalı olarak hüküm kurulması,