Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/564 K.2020/11496

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin 14/11/2017 tarihli bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği, uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın baştan itibaren dolandırmak kastı ile hareket ederek, aslında satılık olmayan, mahkemece tanık olarak dinlenen ... tarafından rent a cardan kiralanan aracı satılıkmış gibi göstererek, aynı zamanda kendi kimliğini gizleyerek kardeşi ...’nün kimlik bilgilerini kullanarak katılanla yaptıkları telefon görüşmesinde araç satacağı konusunda ikna ettiği, bunun üzerine Konya’da ikamet eden katılanın aracı satın almak üzere Antalya’ya geldiği, sanığın sözde satılık aracı katılana gösterdiği,

22.000,00 TL’ye aracı satmak üzere katılan ile anlaştıkları, ancak aracın üzerinde banka tarafından konulan haciz bulunduğunu, bu haczin kaldırılması için 5.200,00 TL paraya ihtiyaç olduğunu belirterek haczi kaldırmak üzere katılandan 5.200,00 TL para istediği, katılanın aracın devir işlemlerini yapabilmek amacıyla haczin kaldırılması için bu parayı verdiği, daha sonra sanığın araçla kendisini takip etmelerini söyleyerek ayrıldığı, katılanın sanığı araçla takip ettiği sırada katılana aracın ruhsat sahibini petrol istasyonundan alacakları yönünde mesaj atarak yönlendirdiği,

bu arada katılanın kendisinin telefonla aranması üzerine aracın satılık olmadığını, rent a cardan kiralanan bir araç olduğunu öğrendiği olayda; sanık savunması, katılan beyanları, tanık anlatımları ve dosya kapsamına göre; sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.