Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/6096 K.2019/9733

Güveni kötüye kullanma suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 155/1, 52/2. maddeleri gereğince cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca denetim süresine tabi tutulmasına dair İzmir 20. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 28/11/2012 tarih, 2011/1586 Esas, 2012/1268 Karar sayılı kararının, 11/01/2013 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde,

12/11/2013 tarihinde yeniden işlediği ikinci suçtan dolayı sanığın 24/01/2014 tarihinde mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın kesinleşmesiyle yapılan ihbar üzerine CMK'nın 231/11. maddesi gereğince; hükmün açıklanmasına ilişkin İzmir 41. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22/01/2015 tarih, 2014/1394 Esas, 2015/62 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,