Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/703 K.2020/11662

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 05/06/2017 tarihli bozma ilamı ile üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne görevsizlik kararı verilmesi gerekçesiyle bozma kararı verildiği, bozma üzerine Mersin 4.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/07/2017 tarih ve 2017/573 Esas, 2017/596 Karar sayılı ilamı ile görevsizlik kararı verildiği; Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesince kanunun önceki halinin sanığın lehine oluşu ve TCK'nın 157. Maddesinde düzenlenen suçun 6763 sayılı Kanun değişikliği ile uzlaştırmaya tabi hale gelmesi sebebiyle dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanı olay günü arayan şahsın kendisini emniyet müdürü olarak tanıttığı, katılana hesaplarının PKK tarafından ele geçirildiğini, örgüt tarafından kullanılacağını, bankaya gidip para çekmesi gerektiğini söylediği, kendisinin de cep telefonunu açık tutup bankaya gittiği, 20.147,05 TL para çektiği, bu esnada kendisini eşi olan katılan ... ile de görüştürdükleri, ardından telefondaki şahsın talimatı üzerine, temyiz dışı sanık ... adına kayıtlı banka hesabına söz konusu parayı yatırdığı, bankadan alınan bilgilerin değerlendirilmesiyle;

hesaba yatırılan paranın söz konusu kart kullanılarak Mersin ilinde bulunan çeşitli iş yerlerinden aynı tarihte sanık ... ve temyiz dışı sanık Mehmet Gücüyeter tarafından alışveriş yapılmak sureti ile kullanıldığının tespit edildiği, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması,

katılanlar beyanı, tanık beyanı, uzlaştırma sağlanamadığına ilişkin rapor ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan ve suç tarihinde 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L bendi bulunmaması nedeniyle, sanığın eyleminin sanığın lehine olan 5237 sayılı TCK'nun 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin, sanığın mahkumiyetine ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.