Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/71 K.2020/11079

2)Sanık ... hakında; 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 52, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların kendilerini polis olarak tanıttıkları katılana, hesabından alışveriş yapıldığını ve bu borcun kapatılması gerektiğini söyledikleri, bu esnada arkadan polis telsiz seslerinin geldiği, katılandan bankadaki parasını çekmesini ve kendilerinin söylediği yere parayı bırakmasını istedikleri, bunun üzerine katılanın bankada bulunan 28.000,00 TL parasını çektiği, bu süre içerisinde sanıkların sürekli olarak katılan ile cep telefonundan konuştukları ve katılanın başka şahıslarla iletişime geçmesine engel oldukları, katılanın 28.000,00 TL parayı çöpün kenarına bıraktıktan sonra olay yerinden ayrıldığı,

sanıkların da çöp tenekesinin bulunduğu yere gelerek parayı alıp olay yerinden ayrıldıkları, bu sırada olay yerinin yakınında iş yeri olan tanık ...'ın sanıklardan şüphelenerek durumu polise bildirdiği, sanıkların parayı kendi hakimiyet alanlarına girmesinin ardından yakalandıkları ve dolandırıcılık eyleminin tamamlandığı iddia edilen olayda;

sanıkların tevil yollu ikrarı, katılan ve tanık beyanları, uzlaştırma raporu ile dosya kapsamına göre, eylemin suç tarihinden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile eklenen TCK'nın 158/1-L maddesine temas etmesine rağmen suç tarihinde yürürlükte ve sanığın lehine olan, aynı Kanunun 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.