Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/7169 K.2019/13519

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 08/01/2019 tarihli ve 2019/1447 soruşturma, 2019/212 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/05/2019 tarihli ve 2019/12426 soruşturma, 2019/7081 sayılı yetkisizlik kararı üzerine,

Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair mercii İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/05/2019 tarihli ve 2019/714 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 03/09/2019 gün ve 94660652-105-07-11974-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/09/2019 gün ve 2019/87836 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20/11/2017 tarihli ve 2017/30314 esas, 2017/23733 karar sayılı ilâmında "...Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle..." şeklindeki açıklama nazara alındığında;

somut olayda, müştekinin bilgisi ve rızası dışında ING Bank İstanbul ili Kadıköy ilçesinde bulunun Kadıköy İskele Şubesi’ne ait 007133 terminal numaralı ATM'den suç tarihinde 1.500,00 ve 800,00 Türk lirası olmak üzere toplamda 2.300,00 Türk lirası para çekildiğinin anlaşılması karşısında, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yetkili olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ