Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/728 K.2019/1872

Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü hakkında sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulmasından sonra, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi'nin istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

Sanığın, suç tarihinde katılanı telefon hatlarından arayarak 155 polis imdat servisinden aradığını, polis olduğunu, banka hesabında bulunan parasının başka şahısların eline geçtiğini, paranın devlet güvencesi altına alınacağını söyleyerek parasının hangi bankada olduğunu sorduğu, katılanın, bankada hesabının olduğunu ve hesapta 25.700 lira parasının olduğunu belirttiği, sanığın katılandan parayı çekmesini, kimse ile görüşmemesini, banka görevlileri ile de konuşmamasını, telefonunun dinlendiğini ve kapatmamasını, paraların seri numaralarının alındığını, takipli para olduğunu, bu para ile hiç alışveriş yapmamasını söylediği,

katılanın da bankaya giderek hesabından 25.700 lirayı çekerek elden sanığa verdiği, daha sonra sanığı teşhis ettiği, böylece sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, nitelikli dolandırıcılık suçundan ilk derece mahkemesinin vermiş olduğu mahkumiyet hükmüne yönelik bölge adliye mahkemesince verilen istinaf isteminin esastan reddine dair kararda bir isabetsizlik bulunmamıştır.