Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/836 K.2021/2304

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 15/06/2017 tarihli bozma ilamı ile üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne görevsizlik kararı verilmesi gerekçesiyle bozma kararı verildiği, bozma üzerine İstanbul 6.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/07/2017

tarih ve 2017/321 Esas, 2017/295 Karar sayılı ilamı ile görevsizlik kararı verildiği; İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesince kanunun önceki halinin sanığın lehine oluşu ve TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen suçun 6763 sayılı kanun değişikliği ile uzlaştırmaya tabi hale gelmesi sebebiyle dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde başkası üzerine kayıtlı telefonu kullanan sanığın, Konya Selçuklu Belediye Başkan Yardımcısını arayarak kendisi Binbaşı ... ismiyle tanıtıp görev yaptığı askeri binada ısı yalıtımı işi yaptıracaklarını, güvenilir bir müteahhit ismi sorduğu, tanık olan ...'ın da başka bir arkadaşına danışarak müteahhitlik yapan katılanı arayıp durumu anlattıkları ve katılanın telefon numarasını sanığa vermeleri üzerine sanığın katılanı arayarak yine kendisini binbaşı ... olarak tanıtıp 756.600,00 TL bedelli ısı yalıtım işi yapılacağı , bunun için 10/01/2011 tarihli geriye dönük teminat mektubu vermesi gerektiğini söylediği,

katılanın geriye dönük teminat mektubu veremeyeceğini söylemesi üzerine kurumda sivil memur olarak çalışan ... adına Akbank Bayrampaşa şubesine 22.700,00 TL havale yapmasını, bu parayı teminat olarak yatıracağını söyleyerek ve bir takım sözlerle katılanı ikna edip güven oluşturarak katılanın sanık adına 22.500 TL'yi EFT ile göndermesini sağlayıp, sanığın parayı çektiği iddia olunan olayda; sanık savunması,

katılan beyanı, uzlaştırma sağlanamadığına ilişkin rapor ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan ve suç tarihinde 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1/-L bendi bulunmaması nedeniyle, sanığın eyleminin sanığın lehine olan 5237 sayılı TCK'nun 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin sanığın mahkumiyetine ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.