Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/8459 K.2019/11287

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın kendisi ve arkadaşlarının oturmuş olduğu eve ait olan eşyaları depoya koymak için nakliyeci sanık ile anlaştığı, eşyaları koyduğu depoyu görmek istediğinde ise sanığın hep ertelediği, olay tarihinde sanıktan eşyalarını istediğinde, eşyaların konulmuş olduğu depo içinde yağan yağmur nedeniyle eşyalarn atıldığını öğrendiği, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda;

Eşyaların sanığa hizmet ve meslek ilişkisi kapsamında tevdi ve teslim edilmiş olması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu ayrıca 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

Eylemin hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma kapsamında kalan ve TCK'nın 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumlarının takdir ve tayini zorunluluğu,