KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2019/8537 E., 2020/1412 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandıcılık, resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
Sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıklar ... ve ...'nun ".... isimli şirketin ortağı oldukları, şirketin muhasebecisi olan sanık ...’un daha sonra 03.11.2011 tarihinde şirketi devraldığı, sanık ...’un Sosyal Güvenlik Kurumu'na ait internet sitesi aracılığıyla fiili çalışmaları olmadığı halde sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’in şirkette çalışıyormuş gibi göstererek işe giriş bildirimlerini yaptığı, söz konusu işçilerin pirim borçlarının ödenmemesi nedeniyle kamunun zarara uğradığı, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçu işlediği iddia edildiği somut olayda; suça konu işyerinin gerçek bir işyeri olması,
sanıkların kurumun denetim imkanını ortadan kaldıracak mahiyette hileli bir hareketinin bulunmaması, kurumun kendisine bildirilen işyerlerini ve işe giriş bildirgelerini denetleme yetkisinin her zaman bulunması, bildirimin dolandırıcılığın yasal koşulu olan hile unsurunu içermediği ,katılan kurumun sanık ... tarafından ibraz edilen belgenin gerçeği yansıtıp yansıtmadığı hususunu araştırma, denetleme ve denetim sonrası yapılan işlemleri iptal etme yetkisinin bulunması nedeniyle sanıkların eyleminin aldatma kabiliyetine haiz olmadığı,sanıkların sigorta primlerini katılan kuruma yatırmış olması halinde,
5510 sayılı Kanun'un 89. maddesince primlerin irat kaydedileceği, ödenmeyen sigorta primlerinin kurum tarafından 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a göre sanıklardan tahsilinin mümkün olduğu,bu sebeplerle sanıklara atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2019/8537, K. 2020/1412, 4 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama