Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/10884 K.2021/3359

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli kararda hükme karşı istinaf yasa yolunun açık olduğunun belirtilmesi yanında 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesindeki kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz hükmü uyarınca sanığın dilekçesinin temyiz talebi niteliğinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/04/2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mâhkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu” şeklindeki kararları uyarınca ;

Sanığın hüküm tarihinde İzmir 4 Nolu T Tipi Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumu’nda başka bir suçtan hükümlü olduğunun Uyap kayıtlarından anlaşılması karşısında; duruşmadan vareste tutulmak isteği bulunmayan sanığın, hüküm tarihinde yargılandığı yer dışındaki cezaevinde hükümlü olması ve kısa kararın okunduğu oturumda hazır edilmeksizin ya da Segbis aracılığı ile savunması alınmaksızın hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,