Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/11738 K.2021/3046

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

Sanığın, 26/01/2017 tarihli dilekçesiyle, verilen mahkumiyet hükmünü tebliğ almadığından bahisle eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz başvurusunda bulunduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'un 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın, satın aldığı 9 adet koyun karşılığında 1053999 numaralı ve 4.750-TL bedelli çeki katılana verdiği, bu şekildeki hileli hareketleriyle katılandan haksız menfaat temin ettiği iddia edilen somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı ile diğer deliller ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı nitelikli dolandırıcılık suçuna ilişkin eylemini sabit gören mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahkemenin 10/05/2012 tarih, 2011/192 esas 2012/214 karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 17/10/2016 tarih, 2014/3553 esas 2016/7746 karar sayılı ilamı ile CMK'nın 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları gözetilerek kararın bozulmasına karar verildiği, 10/05/2012 tarihli karar aleyhine temiyiz bulunmamasına rağmen bozma sonrası sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,