Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/1236 K.2020/5130

Dolandırıcılık ve bilişim sistemindeki verileri bozma, yok etme, erişilmez kılma, sisteme veri yerleştirme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler; sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Hükmolunan ceza miktarına nazaran, sanık ve müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Katılanın hesabından internetten bilgileri kullanılarak 1939 doğumlu ... adına 18800 TL para havalesi yapılmak istendiğinde bankanın katılanı arayıp işlemi onaylayıp onaylamadığını sorduğunda katılanın işlemden haberdar olmadığı anlaşılmış sonrasında yapılan araştırmada katılanın internet bankacılığında açık olan hesaptan 1920 TL ve kredi kartından 5000 TL para çekildiği ve toplamda 6920 TL paranın internet hesabına aktarıldığı anlaşıldığından aktarılan paraları çekmeye gelen kişinin polis gelene kadar oyalamaya çalışıldığı ancak sanığın durumu anlayıp kaçtığı iddia edilen olayda;

bankadan parayı çekmeye çalışan kişinin bıraktığı nüfus cüzdanındaki kimlik bilgileri sanığa ait olsa da fotoğrafın sanığa ait olmadığı ve havale yapılan ...’in 1939 doğumlu olduğu anlaşıldığından sahte nüfus cüzdanı ile suça konu parayı çekmeye çalışan kişinin sanık olduğuna dair yeterli delil bulunmadığı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine dair hüküm kurulması,

Kabule görede; Sanığın eyleminin sübutu halinde de katılanın hesabından hesaplarına paranın aktarıldığı gözetilerek eyleminin kül halinde tamamlanmış TCK’nın 142/2-e maddesindeki bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,