Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/1239 K.2020/4494

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılan ile bir ay kadar önce internette tanıştığı, katılana adının ...olduğunu, kendisinin mimarlık yaptığını ve niyetinin ciddi olduğunu, kendisiyle evlenmek istediğini söyleyerek arkadaşlık kurduğu, sanığın 04.03.2012 tarihinde ...e gelerek katılana yine evlenmek istediğini söylediği, sohbet sırasında katılana kredi kartının olup olmadığını sorduğu, katılanın olduğunu söylemesi üzerine, kredi kartının borcunu ödemek istediğini beyan ettiği, bunun üzerine katılanın kredi kartını ve şifresini sanığa verdiği,

sanığın, katılanın kredi kartı borcunu ödemek yerine aynı gün katılanın bilgisi dışında ATM'den 500 TL nakit avans çektiği, bu suretle sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın ilk beyanında "Benim yakınlarım beni ...olarak tanırlar" demesine rağmen mahkemede alınan beyanında "Ben kendimi kesinlikle ...olarak tanıtmadım" diye çelişkili beyanlarda bulunduğu, borç aldığını, daha sonra ödemeyi teklif ettiğini, ancak evlenmediğinden şikayet ettiğini savunduğu, sabıkasında benzer suçlardan yargılandığı,

katılanın ise aşamalarda aynı şekilde kendisini ...olarak tanıtan telefonunu verdiği kişinin kendisini kandırıp borcunu ödeyeceğini söyleyip kredi kartından nakit avans çekildiğini beyan ettiği, kredi kart ekstresinden bu durum anlaşıldığı, sanığın oğluna ait telefon hattını kullandığı, katılanın, sanığı resminden teşhis ettiği, bu suretle sanığın TCK'nın 245/1. maddesine göre cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde sanığın üzerine atılı suçun işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat hükmü kurulması,