Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/1242 K.2021/3826

Dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri, sanıklar ve katılan vekili tarafından vekalet ücretiyle sınırlı olmak üzere temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak 05/12/2008, 24/12/2008, 05/02/2009, 30/03/2009 yerine, 2008-2009 yılı yazılmış ise de bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklar ..., ..., ... ve ...’un fikir ve eylem birliği içerisinde, her bir katılanı ayrı ayrı arayarak, gömü altın bulduğu, bunları satmak istediklerini söyleyip bir araya geldiklerinde katılanlara 1 adet numune altın verdikleri, katılanların yaptırdıkları kontrollerde numune altının gerçek olduğu bilgisi aldıklarında, sanıkların talebi doğrultusunda katılanların ayrı ayrı parayı hazır ettikleri, katılanlar ... ve ...’den 05/02/2009 tarihinde, katılanlar ... ve ...’dan 05/12/2008 tarihinde, katılan ...’den 24/12/2008 tarihinde, katılan ...’dan 30/03/2009 tarihinde parayı alan sanıkların, sanık ...’ün evinde bulunan altınları alıp geleceklerini belirterek gittikleri ve bir daha kendilerine ulaşılamadığı, bu şekilde sanıkların dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

1- Sanık ... hakkında katılan ..., katılanlar ... ve ...'a yönelik eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükümleri, sanıklar ... ve ... hakkında katılanlar ... ve ... ayrıca katılanlar ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle kurulan mahkumiyet hükümleri, sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ;

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 25/04/2017 gün, 2014/1460 Esas, 2017/1669 Karar sayılı bozma ilamından sonra, katılanlara 16/01/2018 tarihinde ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı, 30/01/2018 tarihinde uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun savcılığa iade edildiği anlaşılmakla, Ceza Muhakemesi Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 34. maddesindeki süreler gözetilerek yapılan incelemede;

Sanıkların eylemine uyan TCK’nın 157 maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i nazara alınarak, 05/12/2008, 24/12/2008, 05/02/2009 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...’ya yönelik eylemleri nedeniyle dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 25/04/2017 gün, 2014/1460 Esas, 2017/1669 Karar sayılı bozma ilamından sonra, katılan ...’a 19/01/2018 tarihinde ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı, 30/01/2018 tarihinde uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun savcılığa iade edildiği anlaşılmakla, Ceza Muhakemesi Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 34. maddesindeki süreler gözetilerek yapılan incelemede;

Sanıkların savunması, katılanların beyanı, teşhis tutanağı ve dosya kapsamından; sanıkların atılı dolandırıcılık suçlarını işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12.02.2013 gün ve 2012/13-1438 Esas - 2013/53 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; sanıklar hakkında tekerrüre esas alınan ilamın kararda gösterilmemesi infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.