Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/1772 K.2020/9834

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar vekilinin yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın kendisine 29/02/2016 tarihinde tebliğ edildiği, 08/03/2016 havale tarihli temyiz dilekçesinin katılanlar vekili tarafından UYAP sistemi üzerinden 07/03/2016 tarihinde gönderildiği, bu itibarla katılan vekilinin temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Sanığın, katılan şirkette ihracat müdürü olarak çalışırken farklı tarihlerde şirket adına müşterilerden tahsil ettiği paraları katılan şirkete intikal ettirmeyip uhdesinde tutarak yarar sağladığı, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, e-mail yazışmaları, bilirkişi raporları, icra dosyası ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair, mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla, sanığın beraatine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.