Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/375 K.2020/9617

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin 20/12/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Söz konusu tarihlerde cezaevinde bulunan katılan ...’ın temyiz ettiği Yargıtay’da bulunan ceza dosyasında 24/09/2012 tarihinde duruşma yapılacak olması nedeniyle duruşmayı avukat aracılığıyla takip etmek istediği, katılanlarla aynı köyden olan ... ve ...’nın katılan ...’ın annesi katılan ...’a yardımcı olmak için Ankara’da avukat ayarlabileceğini duydukları sanığın telefon numarasını verdikleri, katılan ...’ın eniştesi ... ile Ankaraya gittiği, sanıkla görüştüğü,

sanığın katılan ... için avukat ayarlayacağını ancak bunun için 10.000 TL gerektiğini söylemesi üzerine katılan ...’ın EFT yoluyla sanığa 10.000 TL gönderdiği ancak katılan ...’ın 24/09/2012 tarihindeki duruşmasında bir avukatla temsil edilmediği, sanıktan da verilen ücreti iade alamadıkları, sanığın basit dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

sanığın suçlamayı kabul etmeyen beyanlarının aksine, katılanların, tanıkların beyanları, sanığa katılan ... tarafından 04/04/2012 tarihinde 10.000 TL tutarında EFT yapıldığı ve paranın sanık tarafından çekildiğini gösteren Garanti Bankası’nın yazı cevabı ve ekleri, sanığın 09/04/2015 tarihli mahkeme savunmasında katılandan aldığı parayı Avukat ...’e verdiğini beyan etmesi karşısında mahkemece yapılan araştırmayla ...’in suç tarihinden önce 07/01/2012 tarihinde vefat ettiği tespiti, uzlaştırma raporu, tüm deliller gözetilerek;

sanığın üzerine atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla hileli davranışlarla aldatarak katılanların zararına kendi yararına haksız menfaat sağladığı anlaşılan sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.