Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/495 K.2020/9216

Güveni kötüye kullanma suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafiii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen.çocuğun aynı mahllede oturmalarından dolayı tanıdığı mağdurdan, bakmak için aldığı telefonu iade etmeyerek, sattığı, daha sonra sattığı yeri söylemesi üzerine telefonun mağdura iade edildiği, bu şekilde suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçunu işlediği iddia edilen olayda; suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmaları, mağdur beyanları, tanık anlatımları, 02.04.2019 tarihli uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kaspamı birliktre değerlendirildiğinde; suça sürüklen çocuğun üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediği sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça üsürklenen çocuk müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 tam gün olarak tayin edilmesi;